Oysa bambaşka bir şeyden bahsedecektim: Güzel, sıcak, aydınlık günleri uzatın, diyecektim.
Tam bu günlerde bunu yapın diyecektim.  Biz öyle yapıyoruz. Sabahları serince biraz, evet, ama havalar öğleden sonraları çoğunlukla güneşli ve sıcak oluyor. Hafta sonları hiç üşenmeden plajın yolunu tutuyoruz. Hem de trafik yok, plajlar bomboş. Bütün bu avantajlara bir bomba avantaj daha ekleyeyim: Deniz süper. Hem çok temiz, hem de çok ılık.
Dalga, rüzgar olmayan günlerde, yüzmelere doyamıyoruz. Uzun kış öncesinde, kendimizi sulara bırakıp, yüzüyoruz, oynuyoruz, enerji depoluyoruz, ailece kaynaşıyoruz. Acayip mutlu oluyoruz, çok eğleniyoruz.
Evden çıkma gücü bulamayacağımız birçok kış günü var önümüzde. Hadi, üşenmeyin, ertelemeyin, vazgeçmeyin. İstanbul plajları mükemmel. Deniz en temiz ve en berrak haline ekim ve kasım aylarında ulaşırmış. Olmadı bir civar havuzu, kapanmamış bir otel havuzu da olur hadi. Maksat biraz açık hava ve suyun içinde hareket etme hali.
Bu yılın son güneşli günlerini, denizin çalışkan planktonlarla temizlenmiş halini heba etmeyin. Topu topu 12 – 15 gün ya var, ya yok. Hatta erken okul çıkışlarını bile değerlendirin. Güneşin ve suyun eşsiz enerjisini toplayın, içinizde biriktirin. Anılarınızı, ruhunuzu renklendirin, ısıtın iyice. Çok yakın bir zaman sonra ihtiyaç duyacaksınız; benden söylemesi!

Görüldüğü üzere yüzücülerin masrafları sadece bone, mayo ve gözlük almakla bitmiyor. Ayrıca yüzme sporunda alınan her ürünün bir kullanım süresi var ki Türkiye havuzlarının klor sistemlerine bakınca bu süreler çok da uzun ömürlü olmamakta. Bu şartlar altında ise maddi geliri olmayan ama bu sporu yapmak isteyen çocuklarımız maalesef sadece istemekle kalmaktadır.

Biz bu durumu çözüme ulaştırmak adına bir takım girişimlerde bulunmaya karar verdik. Ne yapabiliriz noktasında ise; Tekirdağ’da bulunan bir kulübümüzün, “Bir çuval paletimiz var, alınmış kullanılmıyor,” demesiyle aksiyonumuz başladı ve ardında da gelen desteklerle çığ gibi büyüdü. Bu anlamda yüzücü annelerimiz inanılmaz güzel hazırlıklara başladılar ve bir elin nesi var iki elin sesi var diyerek yardımlarımız günden güne arttı. Gelen ürünler temizlenip, paketlendi ve tüm Türkiye’de ihtiyacı olan sporcularımıza destek olmak adına start verildi. Bunun yanı sıra bizlere bireysel mesaj atan velilerimize de elimizden geldiğince destek olmaya çalışıyoruz. Her şeye ticari bakmamanın yanı sıra “bugün onlara yarın bize” olabileceği gerçeği de asla unutulmamalı.

Burada en önemli detaysa yardımların doğru yere ulaştırılmasını sağlamak. Yardımlarımızla birlikte Diyarbakır’a gittiğimizde önceden belediyenin açmış olduğu kurslarda ücretsiz yüzme eğitimi almış çocuklarımıza yüzme hocalarının vasıtasıyla tüm ürünlerimizin dağıtımı sağlandı. Sporcularımızın ürünleri almak için heyecanla kapıda bekleyişleri ve gözlerindeki o mutluluğu görmek gerçekten bizler için tarifsiz bir duygu. Bizler, “daha nasıl yardımcı olabiliriz”in konuşmasını yaparken, çocuklarımızın “HAVUZUMUZU AÇTIRIN” feryatlarıyla onlara kulak verdik ve seslerini duyurmak istedik. Şu an atıl durumda olan havuzu gittik gördük ve çok üzüldük.
Hâlbuki çocuklarımız o havuzda yüzebilmek için sabırsızlıkla ve tükenmek bilmeyen bir umutla bekliyorlar. Diyarbakır’da terör var, savaş var diyen herkese şunu rahatlıkla söyleyebiliriz ki; bizzat gittik, gezdik ve gördük. Şahit olduğumuz şey ise bir savaştan çok güzel şehrimiz Diyarbakır’da hayatın son derece normal bir akışta devam ettiği oldu. Kısacası çocuklarımızın orada spor yapmalarına engel olabilecek herhangi bir durum olmadığı gibi biz aksine olumlu yönde katkısının çok daha büyük olacağına sonsuz inanıyoruz.

Buradan Diyarbakır Belediyesi’ne sesleniyoruz; biz çocuklarımızın sesi olduk ve bu sese sizlerin de kulak verip, destek olacağınıza sonsuz inanıyoruz. Şimdiden hassasiyetiniz ve göstermiş olduğunuz anlayıştan dolayı teşekkür ederiz.

Hayatta en korkulan insan, bir şeyi bildiğini zannedip, bilmeyendir. Yabancı dil bilmeden konuştuğunu zannedenler, tüm tarihi verilere vakıf olduğunu sanıp açılan her konuda bol keseden attıkça atanlar, gözü kapalı yeni işe veya düzene zıplayanlar gibi. Bu örnekler onlarca, hatta yüzlerce çoğalabilir. İnsan oğlunun doğasında var herhalde; bir atarlı hal geliveriyor üzerimize, gözümüzü karartıp atıveriyoruz kendimizi o çok iyi bilmediğimiz güvensiz sulara. Bir cesaret, bir “ben bunu hallederim yaaa” hali; sonu genelde hüsran oluyor. Hayır, cesaret çok iyi birşey; ama sağlam temellerden fışkırmayanı, çabuk sönüyor.

Yok, devir cahilin sahnede olduğu devir, o gerçek. Dilbilgisi kurallarını bile bilmeyen bloggerlar, elifi görse mertek zanneden internet şöhretleri, reality showların ilkokul terk yıldızcıklarıyla dolu dünya. Yani bilmeden atlayanı kazanıyor da bir yerde. “Atı alan Üsküdar’ı geçti” durumu. Seyirci cahil, oyuncu daha da cahil. Parayla oynayan ikoncanlar var heryerde…

Neyse, bu ayrı konu. Çağrışım yaptı diyelim. Benim derdim, deniz kazalarıyla. Hep çok korkarım, plajlarda hep sağıma soluma bakınırım. Yıllar evvel bir hafta sonu Şile’ye çekime gitmiştik, o iki günde 10 kişi boğularak can vermişti. O kadar etkilenmiştim, o kadar üzülmüştüm ki. Kamyonlarla haftasonu için Şile’ye gelen yüzlerce işçi vardı, plajlara akın etmişlerdi. Belki bir günlük tatilleri vardı sadece, biraz nefes alacaklardı. Gözlerinde ışık, etrafa saçtıkları gürültülü neşeleri fark ediliyordu hemen. Ve tabii cesurdular. O dalgalı denize, gözü kara atladılar. Sahile yakın yerler yetmedi, açıldılar. Deniz hırçındı, onların saf cesaretlerini dinlemedi, yuttu gitti…

Çok canınızı sıktım, değil mi? Babam biz küçükken “en tehlikeli üç şey” dersi verirdi hep. Avukattı, en kötüyü düşünüp önlem alırdı sürekli. En tehlikeli üç şeyi her gün sorar, biz üç kardeş bir ağızdan cevaplardık: Trafik, elektrik, su… Derdim sevimsiz bir konuyu gündeme taşımaktan çok, can yanmasın diye savunma stratejileri geliştirmek.

Su demişken, havuz kazaları var ki; onlar apayrı bir konu. Hastanelerde sabahlamayalım, Allah daha kötüsünü uzak tutsun. Çocuklarımızı gözümüzün önünden ayırmamak yetmez. Onları gerekli bilgi ve beceriyle donatmazsak, gözümüzü kırptığımız anda sendeleyip düşüverirler. Akıllı insan olmak, akıllı bireyler yetiştirmek boynumuzun borcu. Planla, adımlarını belirle, doğru aksiyonlar için araştırma yap, öğren ve uygula.

Yüzmek, doğru şekilde kulaç atmak, öğrenilebilen bir teknik. Profesyonel yüzücü olmaktan behsetmiyorum, ama belli bir seviyeye gelebilmek hiç de zor değil. Bizim ülkemizde mahalle havuzları, devlet okullarında yüzme öğretmenleri falan yok. Yüzmeyle barışık değiliz çok, üç tarafımız denizlerle çevrili olsa da. Ekstra çaba, biraz ittirme, biraz fazlaca yorularak öğrenebiliriz ancak. Genlere işlememiş, günlük hayata girmemiş, yapacak birşey yok.

Lafı uzatmayayım, tez elden çocukları yüzme dersine götürelim derim. En azından suyun üzerinde sağlam durabildiklerinden emin olalım. Kötü uzak dursun, ama biz rahat olalım. Çocuk bu, neden-sonuç ilişkisinde, kuramlar ve hipotezler dünyasında değil henüz. Görelim ve bilelim ki çocuğumuz kendi başına suda kolayca yüzebiliyor.

Bol yüzmeli, bol tatilli bir yaz olsun. Upuzun günleriniz, sayısız güzel hatırayla dolsun…

Laressports 08/10.04.2016 tarihleri arasında Marmaris’de yapılan  Küçükler Yüzme Türkiye Şampiyonası’nda dereceye giren kulüplere yaptığı başarılı tasarım mayoları ile dikkat çekti.

Spor yapmak sadece yetişkinler için değil; çocuklar için de çok önemli. Çocukların fiziksel, zihinsel ve sosyal gelişimlerine; paylaşmayı öğrenmeyi, yeni arkadaşlıklar kurmalarını, özgüvenlerinin artmasına ciddi katkılar sunan spor, ne kadar erken başlanırsa, o kadar fayda sağlayan bir aktivite.