İhtiyacı olan aileler ile oyuncak paylaşımını amaçlayan etkinlik kapsamında, Rianne Koens Kayabaşı ile Serdar Kayabaşı’nın öncülüğünde biraraya gelen anne ve babalar çocuklarıyla birlikte kâğıttan hediye paketleri tasarladı. Çocuklar, hem eğlenceli hem de öğretici olan etkinlikte, tasarlanan hediye paketleriyle İstanbul ve Adıyaman’daki çocuklara gönderilecek oyuncakları sardı.

OYUNCAKLARI ÇOCUKLAR PAKETLEDİ

“Çevremizdeki ailelerden oyuncak toparlayabilsek ve ihtiyacı olan aileler ile paylaşsak ne güzel olur diye düşündük.” diyerek “Her Çocuğa Bir Oyuncak” etkinliğinin nasıl ortaya çıktığını dile getiren Rianne Koens Kayabaşı, konuşmasına şöyle devam etti; “Bu düşüncemizi arkadaşlarımızla paylaştık.Herkesten çok güzel geri dönüşler aldık. TAK’ta toparlanan oyuncakları çocukların paketlemesini istedik. Çünkü bu etkinlikle hem oyuncağını hediye eden çocukları hem de oyuncağa ihtiyacı olan Adıyamanlı ve İstanbullu çocukları mutlu etmek istedik.”

YENİ YIL HEDİYESİ OLACAK

Oyuncakların çocuklara yeni yıl hediyesi olmasını istediklerini söyleyen Serdar Kayabaşı, “Çocuk bir oyuncakla belirli bir zaman oynar. Daha sonra yerini başka bir oyuncak alır. Bu oyuncaklara ihtiyacı olan çocuklar da var. Neden bu oyuncaklarla oynamasınlar? Paylaşmak gerekiyor.” dedi.

ÇOCUKLAR ÇOK MUTLU OLDU

Etkinliğe kızı Ela ile katılan Melisa Tan “Çocuklarımızla birlikte anlamlı ve güzel bir etkinlikteyiz. Kızım çocuklar için kendi oyuncaklarından seçti. Şimdi burada oyuncakları saracağımız kâğıttan paketleri tasarladık ve boyadık. Eğlenceli bir şekilde paylaşımı yapmak çocuklarımızı çok mutlu etti” ifadelerini kullandı.

1- Küçük mutlulukların tadını çıkarın!

Oyuncak bebek, kumandalı araba ya da pelüş oyuncak, fark etmez. Henüz hayatın gerçek yüzüyle tanışmayan çocuğunuz için bütün dünya oyuncaklar üzerine kurulu. Hem zaten dertlenmeye de vakti yok ki, oynanması gereken bir sürü oyuncak var! Peki bizim kıssadan hissemiz nedir? Etrafımızdaki olumsuz şartlara rağmen küçük mutluluklarla da sevinebilmeyi öğrenmek. Evet, belki o çok istediğimiz hayat bizi bulmuyor olabilir; peki ya şuan sahip olduklarımız da olmasaydı? İşe sahip olduklarımıza şükrederek başlayalım, sonra büyük oyuncaklara geçeceğiz nasılsa…

2- Ne olduğunuzu kabul edin!

Aynaya baktığınızda ne görüyorsunuz; cildinizdeki yaş alma belirtileri, yeni yeni çıkan cilt lekeleri ya da yorgun gözaltları? Hayatın götürdüklerine değil getirdiklerine odaklanın. Çocuklar aynaya baktıklarında sadece kendilerini ‘görürler’… Aynada kendinizi görün, incelemeyin! Aldığınız her bir yaş, sizin anınız ayrıca. Dünü özleyip yarından endişe edeceğinize anın güzelliklerini keşfedin.

3- Hislerinizi sergilemekten korkmayın!

Üzüntü, mutsuzluk, sevinç ya da mutluluk. Çocuklar hislerini nasıl belli ederse siz de onları saklamanın yükünü atın omzunuzdan. Her zaman mutlu olmak ya da mutluymuş gibi yapmak zorunda değilsiniz ki. İçinize attığınız her duygu, fiziksel ve ruhsal sağlığınızı da olumsuz etkiliyor. Duygularınızı saklamayın; onlarla yüzleşerek yarın ki mutluluğunuzu garantileyin!

4- Asla vazgeçmeyin!

Yine çıktı piyasaya 4 yaşındaki minik kız ? Boyu yetmese dahi o çok istediği oyuncağa uzanmaktan kim vazgeçirebilir onu? Kimse! Eğer bir şeyi istiyorsanız asla vazgeçmeyin. Hedefinizi iyi belirleyin ve ne olursa olsun ona ulaşmaktan vazgeçmeyin. Çocuk inadı size zaman zaman çok çektiriyor olabilir ancak o inadın altında belki de ‘asla vazgeçme’ dürtüsü vardır, kim bilir…

5- Risk almaktan korkmayın!

Kendi güvenli alanınızda olmaktan sonsuz bir rahatlık duyuyor olabilirsiniz. Ancak bazı şeyler risk almadan olmuyor maalesef. Çocuklar sonunda canlarının yanacağını bilseler bile risk almaktan korkmayacak kadar cesurdur. Biz neden olmayalım? Şimdi bir düşünün siz bunu, belki de uzun süredir cesaret edemediğiniz şeyin tam da zamanıdır…

6- Karşılıksız sevin!

Çocuklar karşılık beklemez… Çıkarları, menfaatleri de yoktur. Anne – babasının elinden tutar ve güvenle yürür. Karşılıksız sevmek, beklentisiz olmak duyguların en masumu ve zararsızı. Çocuk kalbi gibi sevmek değil midir en büyük servet?

Yaşadığımız dünyanın farkındayız; güvendiğimiz dağlara yağan karlar kocaman bir çığ oluyor kimi zaman… Ancak her şeye rağmen içinizdeki çocuğun büyümesine izin vermeyin. O çocuk sizi doğru yoldan ayırmayacaktır. Günlük yaşam gailelerimize inat, basit ve sıcacık bir gülümsemedir belki de hayat… Hem denemekten ne kaybederiz ki?

Yarın güzeldir, sevmeyi elden bırakmayın! ?

Çocuk Vakfı, her yıl dünyada Ekim ayının ilk pazartesi günü kutlanan Dünya Çocuk Günü nedeniyle şairlerin yazdığı bildirileri yayınlıyor. Bu yılın Türkiye Bildirisini şair Ali Ayçil yazdı.
ÇOCUKLAR GELİNCE NELER GETİRİR?
Ali Ayçil
Biz dünyaya geldiğimizde kelimeleri çok küskün buluruz. Öyle çok tekrar edilmişlerdir ki, artık herkes ezberlemiştir onları. Oysa ırmak, içinden sular geçtiğini birine göstermek için can atar; orman, ağaçlarını görelim diye yapraklarını hışırdatıp durur; kedi tırnaklarını kazağımıza geçirir. Sonra biz gelip sözcüklerin kalbini yoklarız. Irmak yeniden suyuna kavuşur…
Biz dünyaya geldiğimizde rakamları çok yorgun buluruz. Savaşlar, ölümler, anlaşmalar, yaş günleri unutulmasın diye, onları tıpkı bir arı gibi çalıştırırlar. Hep dikkatli olmaları, hiçbir yılı unutmamaları da gerekir üstelik. Bu da çok yorucudur. Sonra biz gelip bütün sayaçları sıfırlarız. Bunu nasıl mı yaparız? Tabii ki zamanı masallaştırarak…
Biz dünyaya geldiğimizde kitapları çok sıkılmış buluruz? Büyükler çünkü bir hikâyeyi okurken çok az hayret etmeye, çok az korkmaya, çok az şaşırmaya ve çok az hayal kurmaya başlamışlardır. Hikâyelerin kahramanları, can sıkıntısı içerisinde kendisini ağzı açık dinleyecek bir okur bekler. Biz işte tam da onlar can sıkıntısından ölecekken geliriz. Macera bizimle başlar… Biz dünyaya geldiğimizde hayvanları çok tembel buluruz? Kediler, kimse kendileriyle yeterince oynamadığı için, parklarda ağaçların altında öylece kaşınıp dururlar. Sanki güvercinler onlardan çok mu farklı? İnsanlar telaşla bir oraya bir buraya geçip giderken, pek azı dönüp şöyle bir ilgilenmeyi akıllarının ucundan geçirir. Ama birden biz çıkarız ortaya, kedileri koşturur, güvercinleri küçük bir buğday tarlasının üzerinde uçururuz. Kimse hayvanları bizden daha iyi evcilleştiremez…
Biz dünyaya geldiğimizde insanları işlerinden kafalarını kaldıramayacak kadar yoğun buluruz. Sabah telaşla evden çıkıp akşamları yorgun dönerler. Bazen çok sıkıldıklarını söyleseler de hayatları yıllarca böyle devam edip gider. Bir gün biz gelir, insanı hiç yormayan işlerin de olduğunu gösteririz…
Biz dünyaya geldiğimizde büyükleri her şeyde çok ustalaşmış buluruz. Savaşmakta çok ustalaşmışlardır; ticarette çok ustalaşmışlardır; yüksek evler yapmakta çok ustalaşmışlardır; avcılıkta çok ustalaşmışlardır ve her şeyi bilmekte de çok ustalaşmışlardır. Biz ise her şeyde acemi olmanın güzelliği ile geliriz. Tıpkı ilk insan gibi. Onun evrendeki ilk şaşkınlık nöbetini hep biz tutarız…

Ali Ayçil’in Özgeçmişi
1969 yılında Erzincan’da doğdu. İlk, orta ve lise eğitimini Erzincan’da tamamladı. Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Tarih Bölümünü bitirdi. Ona okumayı ve yazmayı sevdirenin, ilkokul birinci sınıfta öğretmeni tarafından kendisine hediye edilen ‘masal kitabı’ olduğunu düşünüyor. Şiirleri ve şiir üzerine yazıları Dergâh, Hece, Kitaplık gibi dergilerde yayınlandı. Aylık Mostar ve haftalık Gerçek Hayat dergilerinin editörlüğünü yaptı. Halen Dergâh edebiyat dergisinin yayın yönetmenliğini sürdürüyor.

Kitapları
Arastanın Son Çırağı – Şiir
Naz Bitti – Şiir
Ceviz Sandıklar Ve Para Kasaları – Deneme
Sur Kenti Hikâyeleri – Hikâye
Kovulmuşların Evi – Deneme
Yenilgiden Dönerken – Deneme